Osmaniye’ye bağlı bir kasaba olan Toprakkale, 1980’lerde hem tarımsal üretimiyle hem de canlı hayvancılık faaliyetleriyle öne çıkıyordu. Henüz ilçe statüsüne kavuşmamış olsa da, bu dönemde kasabanın geleceğini şekillendirecek sosyal ve ekonomik dinamikler kendini göstermeye başlamıştı.
Tarımda Bereketli Yıllar
Toprakkale’nin verimli toprakları 1980’lerde buğday, arpa ve mısır üretimiyle değerlendiriliyordu. Tarım, halkın büyük çoğunluğunun temel geçim kaynağıydı. Sulama imkânlarının sınırlı olmasına rağmen çiftçiler, el birliğiyle ürünlerini ekmeye ve yetiştirmeye devam etti. Dönemin en önemli özelliklerinden biri, tarımın büyük ölçüde aile emeğine dayanmasıydı.
Hayvancılığın Yereldeki Önemi
Kasaba ekonomisinin ikinci güçlü ayağı hayvancılıktı. Büyükbaş ve küçükbaş hayvan yetiştiriciliği yaygın şekilde yapılırken, süt ve et üretimi aileler için hem gıda hem de gelir kaynağıydı. Özellikle küçükbaş hayvancılık, yaylalara yapılan göçlerle canlı tutuluyor; yaz aylarında sürüler Zorkun Yaylası’na çıkarılıyordu. Bu gelenek, hem üretime hem de kasabanın kültürel yaşamına renk katıyordu.
Sanayileşmenin İlk İşaretleri
1980’lerde Toprakkale hâlâ bir tarım ve hayvancılık kasabasıydı. Ancak Osmaniye-Toprakkale hattında kurulması planlanan Organize Sanayi Bölgesi, daha proje aşamasındayken bile kasabanın ekonomik dengelerini etkilemeye başladı. Gayrimenkul fiyatlarındaki artış, sanayileşme beklentisinin ilk yansımalarından biriydi. Bu durum, Toprakkale’nin ilerleyen yıllarda tarım kasabasından sanayi merkezine dönüşeceğinin habercisiydi.
Sosyal Yaşam ve Yerel Etkinlikler
Toprakkale’nin sosyal yaşamı da dönemin ruhunu yansıtıyordu. Kasaba halkı tarım ve hayvancılıkla uğraşırken, toplumsal birlikteliği korumak için çeşitli etkinlikler düzenleniyordu. 1985 yılında öğretmenler ve gönüllülerin katkısıyla yapılan Zorkun Yaylası Çocuk Şenliği, kasaba halkı için moral kaynağı olmuştu. Bu tür etkinlikler, ekonomik zorluklara rağmen sosyal hayatın canlı tutulduğunu gösteriyordu.
Geleceğe Sessiz Hazırlık
- 1980’li yıllar, Toprakkale için bir hazırlık dönemi oldu.
- Tarım ve hayvancılık kasabanın temel geçim kaynağıydı.
- Sanayi hazırlıkları ekonomik dengeleri etkilemeye başlamıştı.
- Sosyal etkinlikler, kasaba halkını bir arada tutuyordu.
Bu dönem, Toprakkale’nin 1996’da ilçe statüsüne kavuşarak daha hızlı bir gelişim sürecine girmesinin zeminini hazırladı. Tarımdan sanayiye doğru sessiz ama kararlı bir yolculuk, işte o yıllarda başladı.