Devlet adamlığı nedir?
Devlet adamlığı hoşgörüsü nedir?
Kitaplarda yazan tanımlar değil benim derdim. Ben sahada gördüğüme bakarım. İnsanların yüzüne, çocukların göz hizasına, yaşlıların el sıkışına bakarım. İşte tam da bu yüzden Osmaniye’de yıllardır bir isim vardı: Erdinç Yılmaz.
Artık yok.
Osmaniye Valisi Erdinç Yılmaz, Eskişehir Valisi oldu.
Ve açık konuşayım: Çok üzgünüm.
Eskişehir, eğer ne kadar şanslı olduğunu bilseydi, şehir girişine davul zurna kurardı. Hatta sadece karşılamakla yetinmezdi, “Hoş geldin” pankartlarını kalpten asardı. Çünkü oraya sıradan bir bürokrat değil, gerçek bir devlet adamı gidiyor.
Gönül isterdi ki Erdinç Yılmaz 6 yıl değil, 60 yıl Osmaniye Valiliği yapsın. Ama devlet dediğin şey bazen süreyle çalışır. Görevler başlar, biter. Hizmet tamamlanır, bayrak devredilir. Buna itirazım yok. Ama duygularım var, onları susturamam.
Erdinç Yılmaz, bu şehirde makam kurmadı.
Gönül kurdu.
Kalp kurdu.
Çocuklar sevdi onu. Yaşlılar sahiplendi. Engelliler kendilerini ilk kez gerçekten “görülmüş” hissetti. Çalışanlar, mesai arkadaşları, medya… Herkes. İstisnasız herkes.
Çünkü o, odasına kapananlardan değildi.
Kapı kapatanlardan hiç değildi.
Bazı devlet insanları vardır; eleştirince küser, bloklar, sizi sistem dışına atar. Erdinç Yılmaz öyle biri olmadı. Eleştirince dinledi. Oturdu. Konuştu. Saatlerce konuştuk. Yeni projeler, yeni hedefler, yeni ihtimaller… Fikre açıktı. Her fikri dinlerdi ama her fikri de süzgeçten geçirirdi. İşte devlet adamlığı dediğin şey tam olarak budur.
Dinlemek.
Değerlendirmek.
Çözüm üretmek.
Bu şehirde ilk kez “konuşunca bir şey değişebilir” duygusunu yaşatan isimlerden biriydi. Bu az şey değil. Bu, tabelayla ölçülmez. Bu, protokolle anlatılmaz.
Erdinç Yılmaz artık Eskişehir Valisi. Dilerim Eskişehir, nasıl bir değeri kucakladığının farkına varır. Umarım bağrına basar. Umarım kıymetini bilir. Çünkü böyle insanlar her yere gelmez. Geldi mi de iz bırakır.
Bizim içinse geriye şu kalıyor:
Bir veda.
Bir teşekkür.
Bir de içten bir “iyi ki”.
Hoşça kal Osmaniye’nin en güzel abisi.
Bu şehir seni unutmaz.