Osmaniye’de yaşayan E.D, emeklilik döneminde yaşadığı ağır evlat acısının ardından hayata tutunmak için örgü örmeye başladı. Hiçbir kurs veya eğitim almadan kendi imkanlarıyla başladığı bu uğraşta bir yıl gibi kısa bir sürede büyük gelişme göstererek birbirinden şık çantalar üretmeye başladı.
Emekli olduktan sonra evladını kaybetmenin derin üzüntüsünü yaşayan acılı anne, zihnini meşgul etmek ve kendine yeni bir uğraş edinmek amacıyla örgü çantalar yapmaya karar verdi. Geçmişte bu alanda hiçbir eğitimi ya da deneyimi bulunmayan kadın, azmi ve el becerisi sayesinde kendi tekniklerini geliştirdi.
Bir yıl gibi kısa bir sürede çantaların tüm yapım aşamalarını öğrenen ve üretim yeteneğini artıran kadın, el emeği göz nuru çantalar üreterek hem acısını hafifletmeye çalışıyor hem de zamanını verimli bir şekilde değerlendiriyor. Kendine kurduğu bu yeni dünyada el emeği ürünler ortaya koyan azimli kadının başarısı çevresindekilerin de takdirini topluyor.
