Osmaniye kent müzesi yaşanmış ve yaşanan Osmaniye’yi anlatan önemli bir yer. Gelen misafirlerin şehir hakkında her şeye ulaşabileceği bir müze. Bizde Hasret Gazetesi olarak Osmaniye kent müzesini sizlere tanıtacağız.
Osmaniye Arastalar Çarşısı bitmiş veya bitmeye yüz tutan mesleklerin olduğu bir sokaktır. Burada sergilenmek için getirilen bütün malzemeler daha önce bu mesleği yapmış kişilerin kendi dükkanlarında kullandığı eşyalardır. Çocukları, yakınları müzeye hibe etmiştir. Bu sokağın amacı daha önce bu meslekleri hiç görmemiş çocuklara tanıtmak ve bilen büyükler için ise hatırlatmaktır.
Unutulmaya yüz tutmuş geleneklerde müzede yerini alıyor. Bunlardan biri de kadınların kendi aralarında yaptığı kına geceleridir. Sade bir elbise ve sadece kadınların bulunduğu gelinin etrafında dönerek yapılan bir gelenek. Bu gelenek şu anda da devam etmekte fakat eskiye göre daha farklı şekillerde yapılıyor.
Çeyiz odasında bulunan uzun yastık ‘Allah bir yastıkta kocatsın’ deyiminde geçen yastıktır. Büyük ve uzun olduğu ve karı koca birlikte yatabildiği için bu deyim ortaya çıkmıştır. Bu gelenekte devam etse de maalesef eski halini koruyamamıştır.
Karatepe kilimleri de müzede yerini alıyor. Çıkrıkta ip eğrildikten sonra kök boyaları ile yapılan bu kilimler Osmaniye için büyük önem taşıyor. Karşı duvarda asılı olan her motifin bir anlamı bulunuyor. Kilime bu motifler işlenirken aslında duygular işleniyor. Aşk, ölüm, ayrılık, mutluluk…
Köşker Tık Tık Necati. Hamamlar sokağında iş yapmış eski bir köşker. Şu an da bu meslek sadece ayakkabı tamirine dönmüş olsa da Tık Tık Necati dönemin bilinen köşkerlerinden birisidir. Kendisine bu ismin verilmesinin de bir anlamı var. Çok güzel kadın ayakkabıları yaptığı için topuk sesine benzeyen ‘tık tık’ sesi kendisine mahlas olarak verilmiş. Böylece ismi ‘Tık Tık Necati’ olarak kalmış.
Eski dönemin zorlukları da müzede bulunuyor. Örneğin su kuyusundan su çıkartmak tırpan ile ekin biçmek, düven ile saman ve buğdayın ayrılmasını sağlamak gibi. Şimdilerde her şeyin makine ile yapılmasının nasıl bir zaman tasarrufu sağladığını gözler önüne seriyor.
Kalaycı, fotoğrafçı, nalbant, bıçakçı, berber, terzi, kuyumcu, dokumacı, demirci, semerci gibi meslekler de bulunuyor. Eski dönem aletleri ,nasıl yapıldığı anlatılıyor. İçerisinde bulunan tüm eşyalar gerçek meslek sahiplerinin ve onların dükkanlarından getirilmiştir
Üst kata ise Abdurrahman Keskiner ve Arif Keskiner’in ödülleri ve filmlerinden oluşan sinema bölümü yapıldı. Umut Filmin sahipleri olan kardeşler tarafından tüm ödülleri müzeye bağışlandı. Ayrıca Abdurrahman ve Arif Keskiner kardeşleri tanıtan panolarda bulunmaktadır.
Osmaniye’den geçmiş yaşamış burada iz bırakmış bütün medeniyetler de müzede yerini alıyor. Bunlar; Hitit, Roma gibi büyük medeniyetleri kapsamaktadır. Ayrıca Türk tarihi içinde önemli bir yeri bulunuyor. Türklerin Anadolu’ya girişinden ,milli mücadeleden günümüze kadar köklü bir tarihi var.
Hemen aynı katta 7 Ocak Dioraması bulunuyor. Bu kısım Osmaniye’nin kurtuluşunu anlatıyor. Görseller ve ses efektleriyle canlılık sağlanan yerde kurtuluş mücadelesi misafirlere sunuluyor.
Tüm bunların yanında Osmaniye basını ekonomisi siyaseti de müzede sergileniyor. Yayın hayatına devam eden veya artık aktif olmayan gazetelerde müze de bulunmaktadır.
Çınarlı kahvede unutulmadı. Eski büyük çınarın kahvesi müzede yeniden canlandırıldı. Küçük masa ve tabureler ve duvarında fotoğrafları bulunan kahve yeniden yaşatılıyor. Hemen yan tarafında ise unutulmuş bir gelenek bulunuyor: Şor odası. Eski dönemlerde konuşmak bilgi alışverişi yapılmak için kullanılan bu oda şu anda varlığını yitirdi.
