Osmaniye’nin Kadirli ilçesinde çarpık yapılaşmaya karşı bir set olarak yükselen ve bugün şehrin en büyük yeşil alanı konumunda bulunan Sülemiş Tepesi, vizyon ve fedakârlıkla örülü 14 yıllık bir mücadelenin eseri olarak tarihteki yerini koruyor. 1973 yılında atılan ilk adımdan 1987’deki hazin sona kadar uzanan süreç, ilçenin iki önemli belediye başkanı Kâmil Kara ve Osman Nuri Saygılı’nın isimlerini ölümsüzleştirdi.
İLK ADIM: ÇARPIK YAPIYA YEŞİL BARİYER
Sülemiş Tepesi’nin kaderi, 1973 Yerel Seçimleri’nin ardından göreve gelen Kâmil Kara ile değişti. Kara, ilçenin plansız büyümesini engellemek adına stratejik bir hamle yaparak tepedeki 200 dönümlük alanı kamulaştırdı. İlk fidanların toprakla buluştuğu bu süreç, 1975 yılında bölgeye açılan yollar ve Sülemiş Turistik Tesisleri’nin temel atma töreniyle bir turizm hamlesine dönüştü.
BÜROKRASİ VE SİYASETİN ORTAK MİRASI
1977 yılında görevi devralan Osman Nuri Saygılı, "hizmette devamlılık" ilkesini sürdürerek kamulaştırma alanını 100 dönüm daha genişletti. Saygılı döneminde devam eden ağaçlandırma çalışmaları, 12 Eylül döneminde görev yapan Kaymakam Alev Akcura’nın eklediği 100 dönümlük alanla birleşerek bölgeyi tam anlamıyla bir şehir ormanına dönüştürdü.
TARİHE DÜŞÜLEN NOT: "BU DUVAR..."
1984 seçimlerinde yeniden halkın teveccühüyle başkanlık makamına oturan Kâmil Kara, projenin en zorlu kısmını üstlendi. Tepenin jeolojik yapısını korumak ve kaymaları önlemek amacıyla devasa istinat duvarları inşa ettiren Kara, Cemal Paşa Köprüsü yakınındaki duvara, "Bu duvar, Kâmil KARA’nın Belediye Başkanlığı döneminde yapılmıştır" notunu düşerek Kadirli tarihine silinmez bir imza attı.
72 SAATLİK ACI: AÇILIŞIN ARDINDAN GELEN ŞEHADET
Kadirli halkının büyük heyecanla beklediği Sülemiş Turistik Tesisleri, 27 Nisan 1987’de gerçekleştirilen görkemli bir törenle kapılarını açtı. Dönemin tüm imkanlarının seferber edildiği bu açılış, aynı zamanda bir veda niteliği taşıyordu. Açılışın ardından henüz üç gün geçmişken, Belediye Başkanı Kâmil Kara görevi başındayken düzenlenen hain bir saldırı sonucu şehit edildi.
YAŞAYAN BİR ANIT
Kâmil Kara ve Osman Nuri Saygılı’nın isimleri bugün Sülemiş’in her bir fidanında yaşamaya devam ediyor. Kadirlililer için bir mesire alanından çok daha fazlasını ifade eden Sülemiş Tepesi, kentin akciğeri olmasının yanı sıra, yerel yönetimdeki vizyonerliğin ve halka hizmet yolunda verilen mücadelenin yaşayan bir anıtı olarak görülüyor.
