Ekran savaşlarının galibi kim oldu? Türkiye basketbol milli takımının Almanya ile yaptığı final maçı tüm Türkiye'de olduğu gibi Osmaniye'de de büyük heyecana sahip oldu. Bu tarz milli ruhu okşayan etkinlikler siyasiler için inanılmaz bir propaganda aracıdır.
Masraftan kaçılmaz. Halkla iç içe olunur. En önde oturulur, her baskette aya fırlayıp yumruk yapılır ve özel fotoğrafçının ve ya kameramanın doğru açıdan poz almasına imkân sağlanır. Arada "yapma beee" falan diye bağırır, vatandaşa şirin gözükmenin bin türlü yolu denenir. Para önemli değildir. Birçok ilde çerez, su dağıtılır. Vatandaş önemlidir. Gereklidir. İhmal etmeye de gelmez. Gerçi Osmaniye’de ne Vali bey ne de Başkan Bey maçı vatandaşla izlemediler.
81 ilinin 80 tanesinde bu organizasyonlar ya belediyeler ya da valilikler tarafından yapılmıştır. Her iki kurumun da bir arada yaptığı yerler de elbette olmuştur. Osmaniye'de iş biraz farklı boyutta oldu. Valilik duyurdu "milli maç dev ekranda devlet Bahçeli meydanında" ardından belediye SMS yoluyla binlerce insana ulaştı "Maç bizde, Millet Bahçesi'nde" ... İki arada bir derede kalan vatandaşlar ise kimi meydana kimi de Millet Bahçesi ne gitti... Kimsenin aklına da yan yana oturup birlikte organize etme fikri gelmedi.
"Gel vatandaş gelll bizim ekranda maç çok daha net" diğer taraftan ise " maçın kralı burada gel vatandaş gel. Galibiyet biz de garanti ". Sosyal medya bu geyiklerle doldu taştı. Peki ne olmalıydı?
Esas olan valilik ya da belediyenin bunu organize edip bir arada maçın izlenmesi idi. Tepede bölünme varsa halk arasında da bu bölünme farklı açılardan yansır.
Ben devletçi bir anlayışa sahibim. Siyasi görüşümde devletçilik temeli üzerine oturur. Hükümetler gelir geçer. Devlet bakidir. Devlet anadır. Devletin Osmaniye’deki temsili ise Valilik makamıdır. İlkokul (4-5), ortaokul ve liseyi yatılı okumuş birinden de devletçilik dışında bir ilke beklenemez sanırım. Benim anam da, babam da devlet oldu. Bu çerçevede baktığımda;
Valilik, yalnızca bir kurum değil, devletin şehirdeki en üst düzey temsilidir. Milli maç gibi, ülkenin birlik ve beraberlik duygusunu zirveye çıkaran etkinliklerde, valilik organizasyonunun merkezde olması doğaldır. Çünkü böyle durumlarda mesele sadece bir maç değildir; devletin halkıyla bütünleşmesidir. Bir diğer konu ise Devlet Bahçeli Meydanı, Osmaniye’nin kalbidir. Cumhuriyet kutlamalarından resmi törenlere, toplumsal yaslardan büyük buluşmalara kadar her şeyin merkezi bu meydandır. Milli maç heyecanının da burada yaşanması, birlik duygusunu güçlendirir. Son olarak da Kapsayıcılık açısından bakmak gerekir: Valiliğin organizasyonu, herhangi bir siyasi kaygı taşımadan herkesin katılımına açıktır. Belediye ise doğrudan siyasi kimlik taşıyan bir kurumdur. Oysa milli ruh, partiler üstü bir olgudur. Valilik, bu tarafsızlığı sayesinde daha kapsayıcıdır. Bu yüzden doğru olan Valilik tarafından organizasyonun yapılması idi.
Ayrıca eklemek gerekirse; belediye, maç izletmek için ekran kiralaması yaparak, birilerine ödeme yapmıştır. Valilik ise bu harcamayı yapmamış kendine ait ekranda maçı halka izlettirmiştir. Hangisinde kalabalık çoktu? Hangisi coşkuluydu? Hangisi daha konforluydu? Burasında değilim. Olması gereken birlik beraberlik içinde her iki kurumun da ortak gösterim yaparak coşkuyu zirveye taşımaktı. Olmadı.
Maçı Türkiye kaybetti. Maçı Osmaniye’de birlik ve beraberlik duygusu da kaybetti. Diğer taraftan bakarsak: maçın kazananı; ekran kiralamasını yapan şirket oldu.