Cumhuriyet Gazetesi’nin 14 Mart 1977 tarihli nüshasında yer alan bir haber, Osmaniye’nin yakın geçmişinde yaşanan dikkat çekici bir krizi gözler önüne seriyor. Henüz ilçe statüsünde olduğu ve Adana’ya bağlı bulunduğu yıllarda Osmaniye, fırın çalışanlarının aniden iş bırakmasıyla büyük bir temel gıda kriziyle karşı karşıya kalmıştı.
İşçiler Gece Yarısı Şalter İndirdi
O dönem ilçede faaliyet gösteren 3 ekmek fabrikası ve 7 taş fırında çalışan toplam 120 işçi, çalışma koşullarının ağırlığı gerekçesiyle gece saatlerinde grev kararı aldı. Fırınların tezgah açmaması üzerine sabahın ilk ışıklarıyla birlikte Osmaniye halkı evine ekmek götüremez duruma geldi.
Düşük Ücret ve Sigortasızlık Tepkisi
İş bırakan fırın işçileri, fırın sahiplerinin kendilerini aşırı saatler boyunca çalıştırdığını, buna karşılık çok düşük ücretler ödediğini ve personelin büyük bir bölümünün sigortasız çalıştırıldığını dile getirdi. Haklarını talep eden emekçilerin bu ani tepkisi, ilçe genelindeki üretimi tamamen durdurdu.
Belediyeden Komşu İl ve İlçelere Ekmek Çağrısı
Krizin büyümesi üzerine dönemin Belediye Başkanı Hasan Çenet devreye girdi. Grevin mevzuata aykırı şekilde aniden başlatıldığını savunan Başkan Çenet, vatandaşın mağduriyetini gidermek adına çevre il ve ilçelerden kente acil ekmek sevkiyatı yapılması için girişim başlattı. Çenet, işçilerle masaya oturarak üretimin aksamaması için görüşmeler yürüttü.
