Yıkımın Gölgesinde Hayata Tutunma Çabası
6 Şubat depreminin üzerinden aylar geçse de Osmaniye’de depremin izleri silinmiş değil. Kent merkezinde birçok dükkân hâlâ yıkık ya da ağır hasarlı. Bu nedenle küçük esnaf, geçici çözümlerle ayakta kalmaya çalışıyor. Bu zorlu süreçte kurulan konteyner dükkânlar, geçim derdindeki esnafın hem umudu hem de tek seçeneği haline gelmiş durumda. Terzilik yapan, manav tezgâhı kuran ya da seyyar satıcılık yapan birçok kişi, günlük kazancıyla hayatta kalmaya çalışıyor.
Yıkıntılar arasında kurulan bu geçici işyerleri, hem direnişin hem de umudun simgesi. Şartlar kolay değil. Toz, gürültü, altyapı eksiklikleri ve müşteri azlığı, işleri daha da zorlaştırıyor.
Konteyner Dükkanlar Esnafın Yeni Durağı Oldu
Deprem sonrası Osmaniye’de pek çok esnaf, işini sürdürebilmek için konteynerlere taşındı. Bunlardan biri de “Terzi Mustafa” isimli dükkân. Basit bir konteynerin içine kurulan bu atölye, eski bir iş yeri kadar rahat değil ama sahibi için şimdilik yegâne çözüm. Kapısında asılı birkaç parça giysi, içerideki makas ve ipliklerle birlikte bu küçük dükkân, direncin ta kendisi.
Yanı başında ise tezgâh kurmuş bir manav var. Tezgâhta domates, soğan, maydanoz, elma… Ne varsa satmaya çalışıyorlar. Sokakta yürüyen birkaç müşteri dışında pek yoğunluk yok ama yine de “iş yapabildiğimiz her gün şükür sebebi” diyorlar.
Altyapı Sorunları ve Toz Toprakla Mücadele
Bölgede devam eden inşaatlar ve altyapı eksiklikleri, esnafı zorlayan başlıca sorunlardan. Yollar hâlâ tam anlamıyla düzenlenmiş değil. Yağmurda çamur, güneşte toz derdi bitmiyor. Hem esnaf hem müşteriler bu durumdan şikâyetçi. Üstelik toz, gıda ürünlerinden giysilere kadar her şeyi etkiliyor.
Gürültü ise başka bir dert. Çekiç sesleri, vinçler, inşaat makineleri… Tüm bu sesler içinde bir terzinin makas sesi ya da bir müşterinin “yarım kilo elma” demesi neredeyse kayboluyor. Yine de bu sesi duyurmak için ellerinden geleni yapıyorlar.
Destek Bekleniyor: “Yalnız Bırakılmak İstemiyoruz”
Konteyner iş yerlerinde çalışan esnafın en büyük beklentisi, kalıcı çözümler ve destek. Gerek yerel yönetimlerden gerekse devlet kurumlarından gelen yardımların yetersiz kaldığını söylüyorlar. “Zor ayakta duruyoruz” diyen bir esnaf, şöyle özetliyor durumu:
“Elektrik kesiliyor, su zaten çoğu yerde yok. Yol kenarında toprak içinde çalışıyoruz. Kira veriyoruz ama dükkân konteyner. Bu şekilde daha ne kadar dayanabiliriz bilmiyoruz.”
Esnaf, kalıcı iş yerlerinin yeniden yapılmasını, vergisel kolaylıklar ve kira desteği gibi yardımların artırılmasını talep ediyor. Yoksa bu zorlu şartlarda ayakta kalmak her geçen gün daha da imkânsız hale geliyor.
