Osmaniye, çoğu zaman Adana ve Hatay arasında sıkışmış bir il gibi görülse de, aslında Çukurova’nın kalbinde yer alan bambaşka bir dünyadır. Akdeniz’in nemli havası, Amanos Dağları’nın serin esintisiyle buluşur; Ceyhan Nehri’nin bereketiyle birleşir. Bu şehir sadece coğrafi bir konum değil, aynı zamanda bir yaşam biçimidir.
Osmaniye, binlerce yıllık geçmişiyle Hititlerden Roma’ya, Anadolu Beylikleri’nden Osmanlı’ya kadar birçok medeniyetin izini taşır. Toprağında tarih, sokaklarında kültür birikmiştir. Ancak Osmaniye’nin gerçek sırrı, bu zengin geçmişin bugün hâlâ canlı bir şekilde yaşatılıyor olmasıdır.
ÇUKUROVA’NIN SAKLI GÜCÜ: OSMANİYE
Osmaniye, Çukurova Bölgesi’nin en verimli topraklarına sahip illerinden biridir. Tarım, burada sadece bir geçim kaynağı değil, bir yaşam geleneğidir. Zeytin, yer fıstığı, mısır ve narenciye üretiminde Türkiye’nin önemli merkezlerinden biri olan Osmaniye, aynı zamanda sanayi ve ticaret açısından da yükselen bir değerdir.
Organize sanayi bölgesiyle birlikte hem yerel üretimi destekleyen hem de ihracata katkı sağlayan bir ekonomi modeli geliştirmiştir. Tarımda köklü bir geçmişe sahip olan şehir, bugün sanayiyle birleşerek bölgesel bir üretim üssü haline geliyor.
STRATEJİK KONUMUYLA BİR GEÇİŞ NOKTASI
Osmaniye’nin en büyük avantajlarından biri, coğrafi konumudur. Akdeniz’e, Güneydoğu’ya ve İç Anadolu’ya açılan yolların tam kavşağında yer alan şehir, hem kara hem demir yolu ulaşımında stratejik bir noktadadır.
Adana, Gaziantep ve Hatay arasında bir köprü görevi gören Osmaniye, bu özelliği sayesinde hem ticari hem de lojistik açıdan giderek önem kazanmaktadır. Yakın çevredeki limanlara ve otoyollara olan erişim kolaylığı, şehri yatırımcılar için cazip hale getiriyor.
OSMANİYELİLİK RUHU: BİRLİK VE DAYANIŞMANIN ADI
Osmaniye’nin asıl gücü, insanından gelir. Bu şehirde komşuluk bir gelenek, misafirperverlik bir onurdur. Tarla işinden sanayiye, kültür etkinliklerinden yerel festivallere kadar her alanda dayanışma hâkimdir.
Osmaniyeliler, üretkenlikleri ve çalışkanlıklarıyla bilinir. Şehirdeki bu güçlü toplumsal bağlar, Osmaniye’yi sadece ekonomik değil, kültürel olarak da diri tutar. Belki de Osmaniye’nin büyük sırrı tam da budur: geçmişin mirasını, bugünün emeğiyle geleceğe taşımak.
