Yerel anlatılara göre, antik dönemde Hierapolis adıyla anılan ve kutsal bir merkez olan Kastabala, büyük bir zenginlik ve şatafat içindeyken halkın yozlaşması veya büyük bir ilahi öfke sonucu cezalandırıldı. Efsane, şehrin bir gece yarısı yaşanan devasa bir doğal afet ya da bir "lanet" neticesinde aniden yerin altına battığını savunur. Bugün yüzeyde görünen kalıntıların, aslında o devasa kayıp şehrin sadece "buzdağının görünen kısmı" olduğu iddia edilir.
Büyük Kehanet: "Asıl Hazine Dürüst Birini Bekliyor"
Kastabala efsanesini asıl gizemli kılan ise geleceğe dair barındırdığı o meşhur hazine kehanetidir. Bölgedeki mistik inanışa göre, kentin derinliklerinde tarihin en büyük ve en görkemli altın hazinesi saklıdır. Ancak bu hazineye ulaşmak ne kazılarla ne de define avcılığıyla mümkündür.
Halk arasındaki yaygın kehanet tam olarak şudur:
"Kastabala’nın yerin altındaki asıl görkemi ve tılsımlı hazineleri, dünyaya tamamen dürüst, hırslarından arınmış ve temiz kalpli bir insan gelene kadar gün yüzüne çıkmayacaktır. O özel kişi bu topraklara ayak bastığında, şehir adeta yeniden doğacak ve saklı olan tüm zenginlik kendiliğinden açığa çıkacaktır."
Arkeoloji ve Efsanenin Buluştuğu Nokta
Kastabala Antik Kenti, dinsel açıdan antik dünyada "Kutsal Kent" olarak kabul ediliyordu ve burada bastırılan sikkelerin üzerinde bile mistik semboller yer alıyordu. Bu durum, halkın zihnindeki "tılsımlı şehir" imajını yüzyıllar boyunca besledi. Bugün hala sit alanını ziyaret edenler, sütunların arasında dolaşırken bu mistik kehanetin izlerini sürüyor.