Osmaniye’nin doğal güzellikleriyle meşhur Sumbas ilçesi, bugünlerde sokaklarındaki ürkütücü sessizlikle görenleri şaşkına çeviriyor. Resmi nüfusu 13 bini aşmasına rağmen dışarıdan bakanlara adeta "terk edilmiş ilçe" manzarası sunan Sumbas'ta, sokakların neden bu kadar bomboş olduğu ise büyük merak konusu.
Tabelada 13 Bin Kişi Var, Sokakta Kimse Yok
1996 yılında ilçe statüsüne kavuşan, Kadirli'ye 10, Osmaniye merkeze ise 60 kilometre uzaklıkta bulunan Sumbas, istatistiksel olarak hiç de ıssız sayılamayacak bir yerleşim yeri.
TÜİK’in 2025 yılı verilerine göre ilçede tam 13.049 kişi yaşıyor (6.758 erkek, 6.291 kadın). Kaymakamlık, Devlet Hastanesi, İlçe Müftülüğü ve Belediye gibi tüm resmi kurumlar ilçede tam kapasiteyle hizmet veriyor. Resmi törenlerin ve milli bayramların kalbi olan, ilçe meydanındaki Atatürk Anıtı her zaman bakımlı ve hazır. Ancak tüm bu bürokratik varlığa ve nüfus verisine rağmen, ilçe merkezine adım attığınızda sizi devasa bir sessizlik karşılıyor. Meydanda, ara sokaklarda ya da parklarda kimsecikler yok; ilçe, sanki bir gecede herkesin göç ettiği terk edilmiş bir ilçe görünümüne bürünmüş durumda.
Peki Neden "Terk Edilmiş İlçe" Gibi Görünüyor?
Dışarıdan gelen birinin "Buraya ne oldu?" diyerek endişeyle karşıladığı bu ıssızlığın, yani Sumbas'ın "terk edilmiş ilçe" illüzyonu yaratmasının arkasında aslında muazzam bir çalışma kültürü yatıyor.
Sumbas'ta hayat sokaklarda ya da kafelerde değil, doğrudan toprağın kalbinde akıyor. Ekonomisi tamamen tarım ve hayvancılığa dayanan ilçenin sakinleri, günün ilk ışıklarıyla birlikte evlerini terk ederek tarlalara ve bahçelere akın ediyor olabilir diye düşünülüyor. Buğday, mısır, yer fıstığı, narenciye ve bölgeye özgü meyvelerin hasadı ve bakımı, tüm nüfusu ilçe merkezinden kırsala çekiyor.
Sessizliği Sadece Doğa Bozuyor
İnsanlar tarım arazilerinde ve Sumbas'ın serin yaylalarında ter dökerken; ilçe merkezindeki bu derin sessizliğe yalnızca doğa ve tarih eşlik ediyor. İlçeye can veren Sumbas Çayı, sularıyla bereket dağıtan Mehmetli Barajı, tarihi Cem Kalesi ve Sumbas Eski Camii, sokaklardaki ıssızlığın ortasında dimdik ayakta duruyor.
Sumbas sokaklarına çöken bu yalnızlık, aslında tembelliğin veya göçün değil, toprağa duyulan sevdanın ve aralıksız üretimin bir tablosu. Gündüzleri terk edilmiş bir ilçe hissi veren Sumbas, aslında Osmaniye'nin en çok üreten, en çok çalışan gizli kahramanlarına ev sahipliği yapıyor.