Cumhuriyetin ilk yıllarında Osmaniye'de yerel yönetimin karşılaştığı ekonomik zorluklar tarihi evrakla gün yüzüne çıkıyor. Bu duruma ışık tutan belge dönemin imkânsızlıklarını tüm gerçekliğiyle yansıtıyor. 1933 yılına ait kararname sayesinde Osmaniye Belediyesinin yaşadığı mali kriz resmi kayıtlarda doğrulanıyor.
Gelir Yetersizliği Nedeniyle Başkan Bulunamadı
Devlet arşivlerinde yer alan 19 Haziran 1933 tarihli belgeye göre belediyenin gelirleri oldukça kısıtlı seviyede bulunuyordu. Kararnamede yer alan ifadelere göre varidatının kifayetsizliğinden dolayı az maaşla çalışacak istenilen evsafta bir belediye reisi bulunamadığı açıkça vurgulanıyor. Bu durum yerel yönetimin temel idari işlevlerini yerine getirmesini zorlaştırırken bir yönetim boşluğuna da sebep oldu.
Görev Kaymakama Devredildi ve Karar Onaylandı
Yaşanan bu idari tıkanıklığı çözmek amacıyla devlet kademesi hızla pratik bir yöntem geliştirdi. Birinci Umumi Müfettişliğin talebi ve Dahiliye Vekilliğinin tezkeresi üzerine konu en üst düzeyde değerlendirildi. İcra Vekilleri Heyeti tarafından 19 Haziran 1933 tarihinde yapılan toplantıda belediye reisliği görevinin doğrudan kaza kaymakamının uhdesine verilmesi kabul edildi. Kararnamenin alt kısmında ise dönemin Reisicumhuru Gazi M. Kemal imzası yer alıyor ve bu karar dönemin devlet zirvesi tarafından resmen onaylanıyor.
