Next
Osmaniye'de henüz 13 yaşındayken eline aldığı iğne ve iplikle yorgancılığa adım atan 67 yaşındaki Mehmet Doğanay, mesleğini Cumhuriyet Mahallesi'ndeki 10 metrekarelik dükkanında 54 yıldır ilk günkü azmiyle sürdürüyor. İlmek ilmek diktiği yorganlardan elde ettiği gelirle 4 çocuğunu büyütüp evlendiren Doğanay, teknolojinin gelişmesi ve fabrikasyon ürünlerin yaygınlaşmasıyla yorgancılığın unutulmaya yüz tuttuğuna dikkat çekiyor.
"BU MESLEK SAYESİNDE 4 ÇOCUK BÜYÜTTÜM"
Ömrünün büyük bölümünü geçirdiği dükkanında ekmeğini kazanmaya devam eden emektar yorgancı, mesleğine olan bağlılığını vurguladı. Yorgancılığın bereketli bir iş olduğunu belirten Doğanay, "Ben bu mesleğe başladığımda 13 yaşındaydım, şimdi 67 yaşındayım. Ekmeğimi bu işten kazandım, 4 çocuk büyüttüm. Hepsi bu meslek sayesinde yedi, içti. Dördünü de evlendirdim, yuvalarını kurdum. Ben kalkıp da mesleğime kötü diyemem. Hâlâ bu işten ekmek yiyorum ve çalışmaya devam ediyorum" ifadelerini kullandı.
"ŞİMDİKİ GENÇLER BU İŞİ BEĞENMİYOR"
El dokuması ürünlerin yerini hazır yorganların almasından ve çırak yetişmemesinden endişe duyan Doğanay, mesleğin geleceği konusunda umutsuz olduğunu dile getirdi.
En sağlıklı yorgan malzemesinin pamuk olduğunu söyleyen Doğanay, "Bizden sonra bu mesleği sürdürecek kimse kalmayacak. Artık yapan yok. Parayla 'Gel, şu işi yap' deseniz bile yapmazlar. Çünkü şimdiki gençler bu mesleği beğenmiyor. Eskiden bu işi yapan çoktu ama şimdi kalmadı. Meslek bitmek üzere, ancak el emeğinin yerini hiçbir şey tutmaz. Hazır yapılanla elle yapılan bir olmaz. Bence en güzeli pamuktur, çünkü diğerleri insanı terletir. Pamuğun rahatlığını hiçbir şey tutmaz" şeklinde konuştu.
